Een Jaar Zonder Jou

het besef

dat ik blij mag zijn dat degene die ik nu erg mis

wel in mijn leven is geweest

Stage lopen

Stage, stagiairs, een vak leren, stagemappen en activiteiten op de werkvloer .. we zijn weer vertrokken met een nieuwe lading stagiairs dit schooljaar. Jonge meisjes die er voor gekozen hebben de allerkleinsten te verzorgen en te animeren, maar die nog onder mentors vleugels aan het leren zijn. Het doet me denken aan mijn eigen stagetijd, mijn eigen verdriet omwille van het onbegrip van m'n mentoren. " Zien ze dan niet dat ik wel bereid ben om het te leren maar dat het tijd vraagt ... " .. was een oneliner in die dagen. Een ongelofelijk respect voor die oude rotten in het vak, ik kon maar niet geloven dat er in dit leven een dag ging komen dat ik het ooit onder de knie ging krijgen. Opvoeden het moeilijkste maar belangrijkste beroep in de wereld ... je loopt enkele keren met je hoofd tegen de muur, je gaat met de tranen in je ogen naar huis en je vloekt binnensmonds om je eigen onkunnen. Maar uiteindelijk moet je toegeven dat je een mooie opvoeder aan het worden bent, dat je elke dag bijleert en elke dag een meter groeit in hetgeen je wil bereiken. Ik wil deze meisjes helpen om een droom waar te maken, zodat ze ook op een dag wakker worden en zeggen " kon je mij nu maar zien , ik denk dat ik het nu toch al een beetje kan " ... we blijven geen stagiairs en ik geloof er in dat je op een dag echt met trots kan zeggen ik ben hetgeen geworden waarvoor ik gestudeerd heb. Maar ik ben nog jong en sta nog aan het begin van m'n carriëre, maar ik wil hier wel plaats maken om mijn fantastische collega's te bedanken. Dank u wel dat jullie mij een mooie kans hebben gegeven en dank u wel voor alles wat jullie mij geleerd hebben. Ik hoop dat ik ooit naast jullie kan staan op gelijke voet. Nu eerst nog wat stagiaires opleren hopelijk op eenzelfde wijze zoals ze mij hebben opgeleerd. Ik zeg altijd, wat je zelf als aangenaam hebt ervaren moet je doorgeven aan een ander ook.

Stiekem ben ik toch blij dat ik helemaal geen stagiaire meer ben ...

Kind In Het Water - Stephen Dobyns

Nu aan het lezen:

Het Kind In Het Water - Stephen Dobyns

Achterflap:

Het is herfst op het platteland in New Hampshire en het semester op het internaat Bishop's Hill is begonnen. Het nieuwe hoofd van de school, Jim Hawthorne, is een vooruitstrevend man, hetgeen hem niet in dank wordt afgenomen. Hoewel hij zijn mond vol heeft van respect, integriteit en onpartijdigheid, doet het hardnekkige gerucht de ronde dat hij met deze baan zijn rampzalige verleden probeert te ontvluchten. Behalve Hawthorne zijn er nog twee nieuwelingen op school: de vijftienjarige lastpak Misty, voorheen stripper; en Frank LeBrun, plaatsvervangend kok, expert in brood bakken en vieze moppen tappen. Allen houden hun geheimen angstvallig verborgen en worden geplaagd door herinneringen. Het ogenschijnlijk kalme Bishop's Hill verbergt een lange geschiedenis van privileges, omkoopschandalen en samenzweringen. Naarmate de herfst voorschrijdt verdwijnen de minzame glimlachjes en de zo knap geveinsde deugdzaamheid. En als de winter eindelijk invalt, moeten de dagelijkse lessen en vergaderingen wijken voor geweld en moord.

James Patterson - Een Glas Van Hart

Uitgelezen op 20 september 2008

Een Hart Van Glas - James Patterson

Katie is dolgelukkig met haar nieuwe vriend, de intrigerende dichter Matt. Ze weet zeker dat niets hun geluk in de weg kan staan. De schok is dan ook groot als Matt op een dag zomaar uit haar leven verdwijnt. Hij laat alleen het dagboek van zijn eerste vrouw Suzanne bij Katie achter, en vraagt haar het te lezen.Vervuld van angst en wanhoop begint Katie in het dagboek, dat Suzanne voor haar zoontje Nicholas heeft bijgehouden. De jonge moeder schrijft over de relatie tussen haarzelf en Matt, en over de liefde die ze voor haar zoontje koestert. Terwijl het meeslepende verhaal Katie diep ontroert, wordt het haar langzaam duidelijk wat er is gebeurd in het leven van de man die haar heeft verlaten.

8/10

Oppassen, snotter gevaar !!

De Doornappel - Linda Holeman

Achterflap:

Liverpool, 1823

Na de dood van haar moeder is de elfjarige Linnet overgeleverd aan de grillen van haar stiefvader. Na de eerste keer, waarbij hij zelf toekijkt, dwingt hij haar dagelijks tot prostitutie, na afloop van haar lange werkdag in de boekbinderij. Op een avond wordt ze mishandeld door een perverse klant die haar prachtige blonde haar afknipt en haar zwaar verwondt aan haar linkerborst. Ze balanceert op het randje van de dood en besluit daarna haar stiefvader voorgoed te verlaten. De Doornappel is een onvergetelijk leesavontuur, het beschrijft op kleurrijke wijze het harde leven van een dappere jonge vrouw die ondanks vele tegenslagen blijft vechten voor haar recht op geluk....

Een boek waaraan je begint en dat je niet meer kunt wegleggen voor je de allerlaatste letter hebt gelezen. Het vertelt het verhaal van een kinderprostitueetje in de jaren 1800, zomaar waar het op staat, zonder verbloemingen en met de harde taal die bij het eeuwenoud beroep hoort. Ik kijk alvast uit naar het tweede boek van deze schrijfster.

9/10

Reizen 2008

Vandaag is het onze laatste dag samen thuis, dan gaat poepie terug aan het werk en blijf ik nog een weekje alleen in congé. De grote kuis en dergelijke zullen op mijn to do lijstje overheersen. Maar we kunnen met een moe maar tevreden gevoel terugkijken op ons verlof samen, het was simpelweg fantastisch. Eerst vlogen we op 20 juli richting Egypte, Hurghada - Makadi Bay voor een luxueuze tiendaagse verwennerij. Zon zee en strand .. 38° C en heerlijke cocktails .. wat moet een mens nog meer na bijna een jaar zwoegen. We hebben er van genoten van het nietsdoen en de platte rust, onze buikjes dagelijks goed gevuld en onze bruingebrande lichamen hebben niet veel actie meegemaakt. Hoogtepunt van de reis was toch onze excursie naar het paradijselijke eiland Mahmya met de catamaran .. daar konden we in volle zee snorkelen en boven wondermooie felgekleurde koraalriffen drijven. Maar aan alle mooie liedjes komt er een eind en op 29 juli stonden we weer met beide voeten op de grond in Zaventem. Dit betekende 2 dagen wasmachines draaien en in sneltempo strijken want op 1 augustus vertrokken we alweer richting Amsterdam. Waar we eveneens een toffe tijd hebben beleefd, het Anne Frank huis - Het Vondelpark - De Walletjes enz ... het laat toch een bepaalde indruk op je na. Leuk om het gezien te hebben .. en het smaakt naar meer. Nu gaan we de reismodus op een lager pitje zetten en uitkijken naar een nieuwe bestemming voor volgende zomer.

Oost West - Thuis Best

Nieuw Nestje

Na 22 en 26 jaar ergens gewoond te hebben, moet je op een dag toch eens de stap zetten. Zo ook hebben wij op 6 april het beste hotel ter wereld verlaten. Gepakt en gezakt als kamelen werden de auto's volgeladen, zowel de Saxo als de Peugeot waren ware verhuiswagens. Met de enorme steun van onze mama's en papa's namen wij onze nieuwe stek in gebruik. We zijn apetrots op ons huis, de inrichting en het feit dat wij vanaf nu wettelijk samenwonend zijn. Als je het ons vraagt is dat al een héél klein beetje getrouwd zijn, zo voelt het toch. Het heeft eventjes geduurd maar ik voel me hier lekker thuis, een plek waar ik na een drukke werkdag kan neerploffen. Een plekje om lief te hebben en ons leven samen op te starten.

Er worden geen foto's gepubliceerd omdat het ONS nestje is en we willen niet gaan vereeuwigen op het wereldwijde web.

This House Is A Home !

Nieuwe start ...

Het schrijven heeft een hele poos stil gelegen, het doet raar hier terug te zijn op mijn oude bekende plekje in cyberspace. Het ontbrak mij aan woorden, woorden die konden uitdrukken hoe ik mijn dagen ervaarde. Maar de inspiratie is mij terug in de vingers gekropen. Dus nemen we een nieuwe start hier op " Huppelmuisje " ...

2008

En plots stond het voor de deur, oudejaarsavond .. het leek pas gisteren dat we in Gistel oudejaarsavond 2006 hadden gevierd. Is het echt al een jaar geleden dat ik dat mooie plooirokje droeg en een "hot chocolate set" cadeau kreeg ? Het jaar is voorbij gevlogen, een jaar met zijn ups en downs. Ik heb genoten, gestresst maar ook veel gehuild dit jaar ... ik heb een prachtig mens verloren en ik kan er nog steeds niet mee omgaan. Het rouwproces glijdt stilletjes aan voorbij maar telkens ik denk, nu sta ik er weer ... val ik weer wat omlaag. Ook in 2008 neem ik mijn mémé met mij mee, ik neem haar mee in m'n hart naar een jaar dat ze nooit meer heeft mogen induiken. Het komende jaar betekent veel veranderingen, ik sta voor het eerst fulltime op de werkvloer en ga de wereld inspringen. Ik wens iedereen héél veel plezier en geniet van de kleine dingen des levens ...

want dat heb ik in 2007 geleerd.

Mini Crèche Part 2

Besprekingen in de directeur zijn bureau, auto mag op de parking, laptop, gsm, bankkaart , sleutelbos ... het kan niet op bij het Gemeenschapsonderwijs. Ik ben nog niet begonnen op mijn nieuwe job en het kan nu al niet meer stuk. De ruwe werken zijn voltooid, van het leggen van de elektriciteit en het inbouwen van een gloednieuwe keuken ... tot het schilderen in kindvriendelijke frisse kleurtjes. Enkel Nijntje en Bumba ontbreken nog op de muren maar dat zal toekomstmuziek zijn. Vandaag werden ook de wasmachine en de droogkast geleverd en dan morgen uiteindelijk de grotere spullen van Ikea. Het is schrikken dat 3 januari zo dichtbij aan het komen is en we nog niet veel hebben om aan de ouders te showen. Het voelt zalig om met zo weinig mensen zoiets groots op te richten, vanaf dag 0 zijn we er in gesprongen en we moeten het de komende jaren waar maken. Een hele verantwoordelijkheid om 18 mini-mensjes tot ietwat grotere mensjes op te voeden.

We zullen beginnen onder aan de ladder en we klimmen dag per dag naar boven

Onze 3de Kerst Samen

Merry Christmas ... !!

Het was wennen gisteren, de allereerste kerst in mijn jeugdig leven zonder mémé. Een plekje aan tafel die leeg was, een onvervangbare weliswaar. Maar ondanks alles hebben we er toch een plezierige kerst van gemaakt. Zo zou ze het gewild hebben en zo zou ze het zelf ook doen ... Maandagavond was ik uitgenodigd bij de schoonfamilie, waar ik een heerlijk hammetje heb gegeten met gratin en groentjes, vergezeld van een lekker rood kerstwijntje. Ginds werden de pakjes wel al uitgepakt, wat mij altijd wat onwennig is .. bij ons worden de pakjes maar op nieuwjaar geopend. Maar er zaten alvast leuke cadeautjes bij, ik hoop dat iedereen blij is met zijn gekregen dinges ... Gisteren dan hebben we hier kerst gevierd, zonder pakjes .. maar met héél veel en lekker eten. Ik wil ook mijn poepie feliciteren met zijn allereerste oester , wat een puik prestatie schattie !

Momenten om in mijn hoofdje op te slaan

Tu Me Manques

Meme ...

omdat je het graag in het Frans hebt

Tu Me Manques - Lara Fabian

Tu me manques, y a rien à faire

Tu ne manques, pas de mystère

Pourquoi ce coeur fracturé ne peut se détacher

Tu me manques

J'y crois encore

Tu me manques, l'amour est fort

Comment pourrais-je accepter que le ciel vient de tomber?

Tu me manques, ça va passer

Tu me manques, je suis déchirée

Je ne trouve que ces mots là pour te dire je t'aime cent fois

A New Job !

Soms heb je zo het gevoel dat alles eindelijk allemaal in elkaar valt, de puzzelstukjes zijn gevonden en je hebt het voor elkaar gekregen. Ik heb de fulltime job kunnen bemachtigen en ben vanaf 7 januari aanwezig bij de opening van een gloednieuwe mini-crèche te Oostende. Dit als fulltime kinderbegeleidster onder de koepel Scholengroep 27 ... yeehaa, locatie mijn oude kleuterschool. Als dat geen toeval is, eerst kom je al jaren niet meer op die plek en nu zal ik er mijn arbeidsjaren slijten. Maandag contract gaan tekenen en mijn huidige baas ook gaan inlichten, natuurlijk de minder leuke kant van het verhaal. Mémé, ik zet je werk voort , ik ga verder voor de kindjes van deze stad zorgen net zoals jij altijd met hart & ziel hebt gedaan. Ik weet dat je naast me zat vanmorgen op het gesprek want zonder jou had ik het nooit gehaald, bedankt hé.. Ik kijk er al naar uit , 18 baby'tjes vanaf 8 weken oud te vertroetelen en gemixt eten maken, pampers verversen, boertjes laten, huilbuien ondergaan enz ... Weer een stapje verder in mijn leven en daar wil ik nu blijven stilstaan. Ik zal de BKO missen, de kindjes met wie ik nu een hechte band heb maar ook de collega's en de werking op zich. Het wordt wennen maar ik sta te popelen

Here I Come

Love - Weekend

Ik tel de dagjes af tot 16 december ... want dan gaan we op een romantisch weekendje naar een luxe 4 **** hotel in Luxemburg. Heerlijk zwijmelen, genieten van de eindeloze stilte en vooral van elkaar ... Het is de eerste keer dat we op weekend gaan maar het zal zeker niet de laatste keer zijn. Gewoon eventjes weg uit de werk-routine en op adem komen in een wereld van luxe en verwennerij. Ik hoop dat er wat sneeuw zal vallen ... zodat we een mooie winterwandeling in de bossen kunnen maken. En natuurlijk elkaar ook kunnen bekogelen met sneeuwballen. Meer heeft een mens niet nodig, zeker ik niet.

Love

My Life

Lang geleden dat ik hier nog eens mijn literaire talenten liet zien, wel de reden daarvoor ligt gewoon bij de sprongen die mijn leven heeft gemaakt. In nog geen jaar tijd ben ik student, afgestudeerde starter, werkzoekende, sollicitante en bediende geweest. Sinds het afstuderen heb ik nogal op een rollercoaster gezeten, die enkel halt hield bij de post om al mijn briefjes te versturen. Momenteel ben ik nog een Kastaar / Bengel-begeleidster in het kinderdagverblijf en mag ik ze ook elke dag ofwel naar school brengen of van school ophalen. De wereld van Plop, Winx, Spiderman, Cars enz .. heeft voor mij geen geheimen meer. Ik praat als een volleerde kleuter over mijn Winnie The Pooh adoratie, ik kleur netjes binnen de lijntjes mijn Halloween kleurplaat en ik lees gefascineerd de voorleesverhaaltjes van Heksje Lotje. Het leven van een begeleidster is toch fijn ... Maar stiekem heb ik vanmiddag ook mijn kans gewaagd op een andere werkplek maar daar wil ik nog niet over uitwijden. Er volgt later meer als het een staartje krijgt natuurlijk, ik kan mijn kansen nog niet goed inschatten momenteel.

Toedeloe

Working Class Girl

En het is zover, mijn eerste jobtje is werkelijkheid geworden. Vanaf maandag 22 oktober ga ik officieel aan de slag als begeleidster in de kinderdagverblijven " De Kastaar " en " De Bengel " te Oostende. Ik ben ondertussen een hele nieuwe collectie kledij rijker, van winterjas tot zomertopjes met het logo van de stad .. handig, dat bespaart me kliedervlekken op mijn eigen garderobe. Ook heb ik de sleutels in mijn bezit van beide kinderdagverblijven en zal ik weldra achter het stuur zitten van een stadswagen om de kindjes van en naar school te brengen. Ik zie het volledig zitten behalve is mijn eerste werkweek loodzwaar, er zit wel al een rustdag in maar dat is meer dan normaal wanneer je elke dag om 5u30 uit de veren moet. Jaja, Miss Huppelmuis mag de kindjes gaan verwelkomen om 6u30 en hen entertainen tot schooltijd. Hoe dat die kinderen er in slagen om op zo'n onmenselijk uur al te willen spelen met die toffe begeleidsters, geen mens die t'verstaat ... er bestaan amper slapende kinderen om 6u30 blijkbaar. Dus working class girl is geboren en ik vind het een fijne gedachte elke dag vlijtig te zijn en mijn eigen centjes te verdienen. Nu nog socialisen met enkele vreemde collega's, sommige ken ik al van in oude gloriedagen als jobstudent en enkele oude schoolmakkers. Tussen 22 en 31 oktober moet ik 47u presteren .. getiteld " de inwerkperiode " ... gniffel gniffel, mijn bankkaart zit al te kriebelen om mijn eerste echte loon te gaan bekijken. Maar we zullen het spaarzaam aanpakken, een loon-rekeningsje openen bij de Fortis enne sparen maar. Het is gedaan met mijn losbandig en modieus leven, nu ik het moet zelf betalen ga ik richting Zeeman.

Haha eerst zien dan geloven natuurlijk

En er gaat nooit een dag voorbij ...

En er gaat nooit een dag voorbij dat ik jou niet meer mis

Dag meme,

Hoe gaat het met je daar waar je nu woont en rust ? Is het zalig om op de wolken te leven en van daaruit naar beneden te kunnen kijken ? Kan je me zien vanuit de hemel, loop je soms naast me en praat je tegen me ? Ik vertel elke dag wel iets tegen je foto op mijn bureau, ik wens je een goedenacht toe als ik ga slapen en ik vertrouw je mijn wensen en geheimen toe. Hier is niets meer hetzelfde, alles lijkt me zo vreemd zonder jou. Zoveel dingen die veranderd zijn en die nooit meer zullen zijn zoals het was. Ik mis je kookkunsten, de overheerlijke spaghetti saus en de firietjes op woensdag. Ik mis je lach en je hoestbuien .. ik mis je grappige opmerkingen en ons geroddel ... ik mis je 's morgens want ik hoor je sleutel niet meer omdraaien in onze voordeur ... ik mis het om bij jou de krant te lezen en een Ice Tea te drinken ... ik mis het om tegen iemand meme te kunnen zeggen ... het is leeg, koud en kil in mijn hartje en ik hoop dat je dit hier kan lezen vanwaar je ook bent zodat je ook maar ff terug kan komen. Ah en weet je wat, we hebben je een supermooie begrafenisdienst geschonken en er is een mensen massa komen opdagen. Ik weet dat je het zo wilde, ik heb een tekst voorgelezen en héél de zaal doen snotteren ... we hebben je aan de rechtse boom uitgestrooid op de strooiweide. Binnen 3 jaar kom ik je daar ontmoeten om je achterkleinkindje te showen ... zal je er zijn ? Zal je er altijd zijn voor mij ook al kan ik je niet meer horen en zien ?

Rule The World

Take That - Rule The World

You light the skies, up above me

A star, so bright, you blind me, yeah

Don’t close your eyes

Don’t fade away

Yeah you and me we can ride on a star

If you stay with me girl

We can rule the world

Yeah you and me we can light up the sky

If you stay by my side

We can rule the world

If walls break down

I will comfort you

If angels cry, oh I’ll be there for you

You've saved my soul

Don’t leave me now, don’t leave me now

Slaapwel

Slaapwel meme

27 juni 1933 - 3 oktober 2007

Als straks de zon toch weer zal schijnen

en hoog boven aan de hemel staat

dan weet ik dat er met die stralen

een glimlach naar beneden daalt

Brief aan mijn meme

Leukemie

Al die tijd was het een woord dat ik kende, een ziekte die kindjes kaal deed worden en die hun beenmerg vergiftigde, een ziekte ver van ons bed ... iets vanop televisie en uit de krant. Nooit had ik gedacht dat het zo dicht bij ons ging tevoorschijn komen, maar op 5 september 2007 zei de dokters assistente ons de naam van je ziekte. Sindsdien weten we hoe het noemt en wat het met je doet ... een monster die jou uiteindelijk van ons zal wegnemen. Elke dag zien we je afzwakken, vechtend tegen iets die niet te verslaan is, oo zo moedig begin je elke nieuwe dag in je steriele kamer. Ver verwijderd van je bekende leventje, want alles wordt je afgenomen daarbinnen maar de glimlach blijft op je gezicht gebrand. Nooit meer zal je thuis komen, nooit meer zal je de regen op je huid voelen, nooit zal je nog de dingen doen die je altijd hebt gedaan. Ik wil je nog zoveel zeggen, je bedanken voor de mooie voorbije 22 jaar ... ik heb je lang mogen kennen maar helaas niet lang genoeg. Ik hoop ooit de meme te kunnen zijn voor mijn kleinkinderen zoals jij er ene voor mij bent geweest. Nu ik je moet laten gaan wil ik je nog eens bedanken voor alles wat je me geleerd hebt, voor alle grappige leuke momenten die we hebben gedeeld ... voor al wat je me gegeven hebt .. maar vooral omdat je me hebt opgevoed tot de jongedame die ik nu ben. Woorden schieten mij te kort om uit te drukken hoeveel ik van je hou en hoe blij ik ben dat ik je heb gekend en dat jij mijn meme mocht zijn.

Tot gauw ...